عبد الله بن محمد ابن ناقيا ( ابن ناقيا البغدادي ) ( مترجم : ميرلوحى )
405
الجمان في تشبيهات القرآن ( فارسى )
مثل المؤمن الذى يقرأ القرآن مثل الاترجة طيب طعمها . . . ص 136 مثل مؤمنى كه قرآن مىخواند مثل درخت ترنج است كه خوشمزه و خوشبو است و مثل منافقى كه قرآن نمىخواند مثل درخت حنظل است كه مزهاش تلخ و بدبوست . مثل المؤمن مثل الخامة . . . ص 290 مثل مؤمن همانند گياه تروتازهاى است كه باد آن را به اين سو و آن سو حركت مىدهد و مثل منافق همانند درخت صنوبرى است كه در زمين استوار است و يكباره از زمين كنده مىشود . مررت بشباب . . . ص 299 به جوانان نيكو چهره گذر كردم . من لا حاك فقد عاداك . ص 278 كسى كه با تو ستيزد با تو دشمنى روا داشته است . « ن » نصرت بالصبا . . . ص 294 من با باد صبا يارى شدم و قوم عاد با باد دبور هلاك شدند . نعم المال باسقات النخل . . . ص 129 خوب ثروتى است نخلهاى سر برافراشته و استوار در گل و ميوهدهنده در خشكسالى . « ه » هو البحر جودا . . . ص 364 او از نظر بخشش ، دريا ، و از نظر قوت و شدت ، مانند روزگار ، و از نظر زبان ، شمشير است . هو الطهور ماءه . . . ص 143 ( دريا ) آبش پاككننده است و مردارش حلال است . « ى » يا بنىّ عوّد نفسك . . . ص 256